W Polsce z roku na rok coraz większą popularnością cieszy się instytucja upadłości konsumenckiej pozwalająca niewypłacalnym konsumentom na skorzystanie z dobrodziejstwa oddłużenia. Można prognozować, iż nadal będziemy obserwować tendencję wzrostową, gdyż następuje stały proces społecznego oswajania się z całkowitym defaultem ekonomicznym pojedynczego człowieka. Pokonujemy mentalne bariery, że upadłość jest zjawiskiem nagannym. Proces ten pokrywa się ze zmianami jakie zaszły i dalej zachodzą w gospodarkach bardziej rozwiniętych, w których prawne bankructwo liczone per capita dla całego społeczeństwa jest znacznie wyższe niż w Polsce. Dokonując wyboru paradygmatu rozwoju opartego na długu naśladujemy tylko procesy jakie zachodzą w gospodarkach podążających tą drogą od ponad stu lat. Upadłość konsumencka jest zatem odpowiedzią ustawodawcy na zjawiska występujące we współczesnym świecie opartym na gospodarce wolnorynkowej napędzanej przez dług. Zachodzące współcześnie zmiany społeczne przejawiające się w alarmującym zadłużaniu się jednostek spowodowały zmiany w powszechnie akceptowanym systemie wartości, które to z kolei pozwoliły na ograniczenie praw jednej grupy interesów na rzecz wartości realizujących bonum commune. Konsensus pomiędzy sprzecznymi oczekiwaniami i żądaniami poszczególnych grup interesów wypracowany choćby w ramach ustawy prawo upadłościowe stał się konieczny dla zachowania równowagi i porządku społeczno-gospodarczego.

S. Gurgul, J. Podczaszy, Dalsza liberalizacja przepisów o upadłości konsumenckiej – konieczne zmiany w świetle uwarunkowań społeczno-gospodarczych, „Przegląd Prawa Publicznego”, Nr 3/2019, 2019, ISSN 1896-8996.