Obecnie panujący system społeczno-gospodarczy oparty na długu wymusza istnienie prawnej możliwości oddłużenia niewypłacalnych jednostek i podmiotów gospodarczych poprzez upadłość w imię podtrzymania rozwoju gospodarczego. „Znajdujemy się w punkcie krytycznym, do którego doprowadziła nas historia kapitalizmu i jego zmyślny, wciąż zmieniający się etos. Jak to jednak zawsze bywa, historię tę stworzyliśmy sami. A więc jak zawsze, nawet pod twardą, lecz kuszącą dominacją triumfującego kapitalizmu, los obywateli pozostaje w naszych rękach.”. Jednak sama zmiana zachowań jednostek na nic się zda bez istotnych zmian na poziomie systemowym, w szczególności w usługach bankowych, które przyczyniają się do nadmiernych wydatków i hiperkonsumpcji. „Jak każdy wielki i szanujący się mit, mit ‘Konsumpcji’ ma swój dyskurs i antydyskurs, oznacza to, że euforycznemu dyskursowi dobrobytu towarzyszy wszędzie ‘krytyczny’, posępny i moralizatorski kontrdyskurs dotyczący spustoszeń, jakich dokonuje społeczeństwo konsumpcji i jego z konieczności tragicznego w skutkach wpływu na całą cywilizację.”. Zdaniem Autorki budowanie rozwoju ekonomicznego opartego na długu i do tego długu ex nihilo jest drogą donikąd, jest wbrew naturze i dlatego natura w pewnym momencie upomni się o swoje prawa i zburzy istniejący porządek.

J. Podczaszy, „Upadłość jako prawne narzędzie utrzymania rozwoju gospodarczego”, [w:] Holistyczne pośrednictwo finansowe, pod red. J. K. Solarz, E Klamut, Przedsiębiorczość i Zarządzanie, T. XX, z. 1, cz. I, Wydawnictwo Społecznej Akademii Nauk, Warszawa 2019, ISSN 2543-8190.